BIO
Rode Boom brengt visuele road trips die de kijker meenemen in 'hun' realiteit en ver daarbuiten. Podiumwerk doorspekt met surreële en symbolische beelden, die ook haar weg vindt in de openbare ruimte. In het artistieke palet van Kurt Demey worden technieken uit de wereld van de illusie en het mentalisme verweven met beeldend werk en performance.
De menselijke verbeelding stimuleren is een rol die kunst moet vervullen. Verbeelding is hetgeen wat ons mensen met elkaar verbindt. Het verbindt ons lichamelijke bewegen met onze gedachten. Het wekt hormonen op en zet chemische processen in gang. Rode Boom wil net onderzoeken welke systemen in gang worden gezet en welke reacties deze kunnen geven via het lichaam. De esthetiek van de ‘klassieke’ goochelkunsten, waarbij een belangrijke focus ligt op de presentatie van het zo goed mogelijk uitvoeren van een truc op zich, staat ver weg van hetgeen waar Kurt Demey als kunstenaar over nadenkt. Wat hem wél in die magie op scène aanspreekt, zoals goeroe’s hun wonderen verrichten, is de wijze waaróp dingen worden gepresenteerd. Dat het publiek te weten komt dat niet alles is wat het lijkt. Dat we bijvoorbeeld veel meer met ons lichaam kunnen dan we denken. En dat zulke technieken de confrontatie aangaan met onze kleine en grote geloven.


Bijna 20 jaar creëren ... Mentalisme op de scène is een interactieve vorm van belevingstheater dat ons confronteert met de beperktheid van onze zintuigen. Een benaderingswijze die speelt met het toeval en psychologische manipulaties uitvoert. Het louter entertainen wordt naar een hoger niveau gebracht.De trucjes zijn slechts het vertrekpunt naar dat anders poëtisch denken. Een voorstelling van Rode Boom zoekt naar de directe vertelkracht van beelden. Het zoekt in haar installaties en performances naar een archetypisch beeld, een ongekend universeel symbool dat een spiegel is voor een onbewuste belevingswereld. Theater als kunstvorm geeft een vrij veilig gevoel, omdat de onzichtbare grens tussen podium en zaal zelden door acteurs of publiek wordt overschreden. Rode Boom tast constant die grens van het fysieke af, maar tast daarmee ook de grens van het mentale zijn af. Het mentalisme blijft dan niet meer in de handen van ‘de mentalist op scène’, maar draagt over naar de toeschouwer die er op een directe manier mee kan experimenteren. Het werk van Rode Boom daagt de toeschouwer uit mee te stappen in dat verhaal en een betekenis te zoeken in zichzelf.


















